บทที่ 35 กูจะปล่อยให้ลูกกูตายได้ไงว่ะ

เสียงเครื่องวัดชีพจรดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอในห้องผู้ป่วย แต่จู่ ๆ เสียงนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นสัญญาณเตือนที่น่ากลัว

"บี๊บ! บี๊บ! บี๊บ!"

ม่านฝันสะดุ้งสุดตัว เธอหันไปเห็นราเชลนอนตัวซีด มือเล็ก ๆ ของลูกกำผ้าห่มแน่น หายใจติดขัด แพทย์และพยาบาลกรูกันเข้ามาในห้อง

"ราเชล! ลูกแม่!"

ม่านฝันรีบถลาเข้าไปหา แต่พยาบาล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ